Przerwa w karze pozbawienia wolności to instytucja prawa karnego wykonawczego, która umożliwia tymczasowe wstrzymanie wykonywania orzeczonej kary. Może zostać udzielona zarówno z przyczyn zdrowotnych, jak i z ważnych względów rodzinnych lub osobistych skazanego. O udzieleniu przerwy w karze decyduje sąd penitencjarny po złożeniu stosownego wniosku, popartego odpowiednią dokumentacją. Obligatoryjna przerwa w karze przysługuje m.in. w razie ciężkiej choroby, natomiast fakultatywna przerwa w karze może zostać udzielona np. z powodu konieczności opieki nad rodziną. Skorzystanie z tej możliwości pozwala skazanemu na czasowe opuszczenie zakładu karnego.

Gdzie złożyć wniosek o przerwę w karze ?

Wniosek o udzielenie przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności składa się do Sądu penitencjarnego, w którego okręgu znajduje się jednostka penitencjarna, w której skazany odbywa orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności. Wydziały penitencjarne znajdują się w Sądach Okręgowych.

Dla:

  1. Aresztu Śledczego w Białymstoku ul. Kopernika 21, Białystok
  2. Odziału Zewnętrznego Aresztu Śledczego w Białymstoku ul. Hetmańska 89, Białystok
  3. Aresztu Śledczego w Hajnówce ul. Warszawska 67, Hajnówka

właściwy jest Sąd Okręgowy w Białymstoku, IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych ul. Marii Skłodowskiej – Curie 1, Białystok

  1. Zakładu Karnego w Czerwonym Borze
  2. Oddziału Zewnętrznego Zakładu Karnego w Czerwonym Borze – ZK Grądy Woniecko

właściwy jest Sąd Okręgowy w Łomży, II Wydział Karny Sekcja Penitencjarna ul. Dworna 16, Łomża

  1. Aresztu Śledczy w Suwałkach ul. Wojska Polska 29, 16-400 Suwałki

właściwy jest Sąd Okręgowy w Suwałkach, II Wydział Karny ul. Waryńskiego 45, Suwałki

  1. Zakład Karny w Przytułach Starych ul. Główna 32, 07-411 Przytuły Stare

właściwy jest Sąd Okręgowy w Ostrołęce, II Wydział Karny, ul. Gomulickiego 5, Ostrołęka

 

Opłata od wniosku o udzielenie przerwy w karze ?

Wniosek o udzielenie skazanemu przerwy w odbywaniu orzeczonej kary pozbawienia wolności jest płatny i wynosi 60 (sześćdziesiąt) złotych. Powyższą kwestię reguluje ustawa z dnia 23 czerwca 1973 .r o opłatach w sprawach karnych tj. art. 15 ust.1 pkt.2.

Zasady udzielania przerwy w wykonaniu orzeczonej kary pozbawienia wolności ?

Kodeks Karny Wykonawczy przewiduje sytuacje, w których udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności jest obligatoryjne (tj. obowiązkowe / obligatoryjne) oraz sytuacje, w których udzielenie przerwy jest fakultatywne i zależy od uznania sądu.

Art. 153 k.k.w. [Zasady udzielania przerwy]

    • 1. Sąd penitencjarny udziela przerwy w wykonaniu kary w wypadku określonym w art. 150 § 1 k.k.w. do czasu ustania przeszkody
    • 2. Sąd penitencjarny może udzielić przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, jeżeli przemawiają za tym ważne względy rodzinne lub osobiste. Przepisy art. 151 § 3-5 stosuje się odpowiednio.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do § 1 i odwołania do art. 150 § 1 k.k.w., który wskazuje, iż przerwę w karze można uzyskać w wypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary i w takim wypadku sąd udziela przerwy do czasu ustania tejże przeszkody.

Fakultatywna przerwa w wykonywaniu kary pozbawienia wolności (art. 153 § 2 k.k.w.)

W wyżej wskazanym przepisie użyto określenia „ważne względy rodzinne lub osobiste”. Jest to pojęcie nieostre, co w praktyce powoduje trudności w ocenie konkretnej sytuacji skazanego. W takich sytuacjach należy odnosić się do doświadczenia i poglądów doktryny. Konieczne jest przekonanie Sądu, że sytuacja skazanego bądź jego rodziny jest na tyle trudna, że umożliwienie mu opuszczenia zakładu karnego na jakiś czas jest jedynym dostępnym rozwiązaniem. W praktyce mamy do czynienia z takimi sytuacjami jak np. poważna choroba członka rodziny połączona z koniecznością zapewnienia mu opieki, trudna sytuacja materialna rodziny, której dany skazany był jedynym żywicielem itp.

Przerwa w karze w tym wypadku nie może przekroczyć 1 (jednego) roku.

Nadto wspomnieć należy, iż w doktrynie podnosi się, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach respektowanie zasady humanitaryzmu i poszanowania godności ludzkiej (art. 4 § 1 k.k.w.) może uzasadniać potraktowanie sytuacji zdrowotnej skazanego jako podlegającej ocenie w kategorii ważnych względów osobistych lub rodzinnych.

Obligatoryjna przerwa w wykonywaniu kary pozbawienia wolności (art. 153 § 1 k.k.w. w zw. z art. 150 § 1 k.k.w.)

W tego typu sytuacjach chodzi o chorobę psychiczną lub inną ciężką chorobę – uniemożliwiającą wykonanie kary pozbawienia wolności.

Chodzi tu o przyczyny natury zdrowotnej dotyczące samego skazanego. Choroba psychiczna lub inna ciężka choroba będzie powodować obligatoryjną przerwę w wykonywaniu kary, tylko gdy uniemożliwia wykonanie kary pozbawienia wolności.

Często – choć nie zawsze – takie ustalenia wymagają tzw. wiadomości specjalnych. Z tego względu w postępowaniu niezbędne może okazać się zasięgnięcie opinii biegłych z danej specjalności.

Poczynienie powyższych ustaleń obliguje Sąd do udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności – do czasu ustania przeszkody.

Pomimo, że w przepisie mowa jest o udzieleniu przerwy do czasu ustania przeszkody, w postanowieniu Sąd określi konkretną datę do której przerwę ustali. Jeżeli do tego czasu przeszkoda nie ustanie, konieczne jest złożenie wniosku o dalszą przerwę w wykonywaniu kary pozbawienia wolności.

Warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary po rocznej przerwie

Wskazać należy, iż jeżeli przerwa w wykonaniu kary pozbawienia wolności trwała co najmniej rok, a skazany odbył co najmniej 6 miesięcy kary – Sąd penitencjarny może warunkowo zwolnić skazanego z odbycia reszty kary na zasadach określonych w art. 77 kodeksu karnego, przy czym zwolnienie może nastąpić w każdym czasie, bez ograniczeń wynikających z art. 78 i 79 kodeksu karnego.

Podkreślenia wymaga fakt, iż w/w regulacji nie stosuje się, jeżeli kara lub suma kar pozbawienia wolności przekracza 3 (trzy) lata.

Odmowa udzielenia przerwy w karze

W takim wypadku wskazać należy, iż na postanowienie Sądu Okręgowego przysługuje zażalenie, które zostanie rozpoznane przez właściwy Sąd Apelacyjny – który może zmienić postanowienie Sądu I instancji i udzielić skazanemu przerwy w karze mimo wcześniejszej odmowy.

Kolejna przerwa po powrocie do zakładu karnego

Art. 153 § 3 k.k.w. reguluję wskazaną kwestię a mianowicie – Nie można udzielić przerwy przed upływem roku od dnia ukończenia poprzedniej przerwy i powrotu po niej do zakładu karnego, chyba, że zachodzi wypadek choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby skazanego albo inny wypadek losowy.

W tego typu sytuacjach konieczne jest wykazanie, iż zachodzi wskazany wyżej wypadek, i w przypadku właściwego wykazania tejże okoliczności Sąd może udzielić skazanemu kolejnej przerwy.

Sprawdź jak wspólnie z klientem uzyskaliśmy przerwę w karze pozbawienia wolności.

Pomoc w uzyskaniu przerwy w karze

Masz bliską osobę odbywającą karę pozbawienia wolności i zastanawiasz się, czy możliwa jest przerwa w karze? Pomagam w skutecznym sporządzeniu wniosku o przerwę w karze, zarówno z przyczyn zdrowotnych, jak i rodzinnych. Zadbam o prawidłową dokumentację i właściwą argumentację przed sądem. Prowadzę sprawy na każdym etapie postępowania wykonawczego – profesjonalnie, dyskretnie i z pełnym zaangażowaniem. Skontaktuj się, by dowiedzieć się, jakie masz możliwości.

📞 602-837-941
📧 adwokat.chodkiewicz@gmail.com
🌐 Kancelaria prawnicza Białystok
📍 ul. Wyszyńskiego 27 lok. 5, 15-888 Białystok

Pozostałe usługi prawne

Nasza kancelaria specjalizuje się także w sprawach z zakresu: